ARİFE KALENDER/YAZ ÜŞÜMESİ

DELİLİĞİN SÖYLETTİĞİ

Bir kitabın emirleriydi, yetmedi

bağlanan kollar, biçimlenen arzu

hırsızlığa başladım, zinaya ve belaya

böyle başladı yamuk ve kırık çizgiler

bir avmışım orman kuytularında 

ya da derede sazan, arının dadandığı üzüm

payıma düşen kitabın yazdığından fazlaymış

ah, amirini tanıyamadığım emirler

deliliğin söylettiği sözcükler

ağaç dalları arasından göklere baktım

bulut oyunlarıdır keder

yağar bazen geçer gider

öyle bir yere geldim ki şimdi

her şey bir oyunmuş meğer

her şey bir oyunmuş meğer

hormon zorbalığı, ten çılgınlığı

sevgilim birer böcekmişiz aslında

sopalarla yürüyüş yolu değiştirilen

bir kitabın emirleriydi okuduğum

dibe vurdum, yüze çıktım, kurtuldum

turnaydım yükseklerde, kanatlarım uçma yorgunu

geçtim kitaplardan, harfe semah durdum

harfe semah durdum

kitaptan çıkalı çok olmuştu

her şey harfti, Tanrı harf

ruhum emirlere uymadı, biçimsizdi gövdem

sesin soluğu, özgürlüğün ıslığıydı duyduğum

ŞU GELEN SONBAHAR MI?

Şu gelen sonbahar mı?

salmış yollara zincirsiz rüzgarı

ağaçları budanmış bahçelerde

yorgun yaz şarkıları iğdelere asılı

ben de koştum mevsimlerin peşinden

kırıldım da yaprak döküldü benden

senden vazgeçtim derin uykular

bak! şuramda izi duruyor yaralı bir akşamın

kabuğumun altında sancısı saklı

Şu gelen sonbahar mı?

Kim tanır ayak seslerini güllerden başka

bir çocuğun sızlayan ayakları, dizleri ihtiyarın

yağmur da bilir elbet, çıkar gizlendiği yerden

kayalara iner yıldırımları

bir yanı yanıyor dünyanın, bir yanı sel

sanal yaşam inşasında çalışıyor çocuklar

eskiden yalnızca hüzün taşırdı güzler

sevgiye dair tüm sözcükler yaşlandı

Geçen yıl da aynı sonbahar

canımı acıtmıştı