HAYAT
Bir nefeslik, bir yudumluk,
Bir dolu kahkaha,
Bir hüzünlü hıçkırık.
Bir tatlı gülüş, bir deli öfke.

Hayat;
Onulmaz yaralar,
Kalp çarpıntıları, tekrarsız.
Yürek dolusu umut,
Dünya dolusu karanlık.


Bir düzlük bazen,
Sonra bir uçurum.
Bir kuş kanatlanıp havalanan,
Parmaklıklar ardındaki arslan.

Bir güzel, bir çirkin.
Bir iyi, bir kötü.
Bazen acımasız tiran,
Sonsuz şefkatiyle anne bazen.

Hayat;
Masamdaki yarı dolu su bardağım,
Tabaktaki ekmek kırıntıları.
Sevdiğimin sandalyedeki hırkası,
Tıkırdayan tencere ocakta.

Hayat;
Kaçmak istediğim çoğunlukla,
Kapısız zindan.

Hayat;
Annemin sesi, babamın bakışı,
Çocukluğumun sarı gül kokusu,
Avluda ninemin cansız yüzü,
Ölümün soğukluğu, dikenin kanatışı.

Bir çığlık, bir hıçkırık, gözyaşı,
Umutlar ve hayaller...
Hayat doğmak,
Ölmek hayat.

                                  Hafize Şener Bilgiç
                                  İstanbul/25.06.2015
Karakedi Kültür, Sanat ve Edebiyat Dergisi 2018

                 

VAROLUŞA REDDİYE
Altında kalmış paramparça çatının,
Kendisi ve bir yığın hayal kırıklığı,
Dağ gibi yükselmiş üzerinde
Çatlayıp dökülen yaşantı parçaları.
Görünüyor aralıklardan belli belirsiz,
Kahverengi yalnızlığa bulanmış bir beden.
Eğik
        Sinik ve
                       Bitkin
Çarelerle restleşen.
Bir hal ki; uyur-gezerlik,
Tepkisiz
               Durağan ve
                                    Zamansız
"An"da kilitli bilinç,
Sanki hiç kımıltısız.
Gayretsiz kalkmaya ve
İnsana özgü dik duruşa,
Bekliyor varoluşunun
Son sahnesini sabırsızca...

                                        Hafize Şener Bilgiç
                                        İstanbul/18.02.2019
                                Varlık Dergisi Nisan 2019